(see bottom of page for translation button)
Op zaterdag 26 okt verzamelden we ons in Soest bij de gymzaal die onze dojo voor het seminar zou worden. Langzaam druppelden mensen uit alle windstreken binnen, het was een vrolijk weerzien met de leden van dojo’s uit binnen- en buitenland. Nog even kijken hoe alles hier werkte, want het was de eerste keer op deze locatie. Stefan Krupers leidde als vanouds het seminar, dat meteen vanaf de eerste training heel interessant was. We begonnen met kihon om een basis te leggen, en kregen al gelijk wat aandachtspunten om de technieken efficiënter en effectiever te maken. Karate kent ongelooflijk veel facetten, en aan elk ervan kan je levenslang blijven schaven. We zaten er dan ook snel helemaal in.
Na de eerste training waren we wel toe aan wat brandstof, dus reden we voor de lunch snel naar de Stayokay. Dat was onze thuisbasis, en de plek voor slapen, eten en borrelen. Nu konden we ook even rustig beginnen met bijpraten, en genieten van het mooie weer dat we er dat weekend bijkregen. Een paar mensen besloten naar de dojo terug te wandelen en konden daar zo optimaal gebruik van maken.
De nog wat natte pakken mochten weer aan, en we stortten ons op de tweede training. Het voert te ver om te proberen de inhoud hier helemaal over te brengen, maar het bewegen vanuit zenkutsu dachi zal voor ons nooit meer hetzelfde zijn. Er was gedurende het hele seminar ook veel aandacht voor verschillende aspecten van kumite en het was leuk om met zo’n grote groep aan de slag te gaan. Je had constant weer een nieuw iemand tegenover je, waardoor de ervaring steeds weer anders was.
Bij terugkomst in de Stayokay waren onze kamers klaar en konden we onze spullen wegzetten en de bedden vast opmaken. We sliepen met zijn vieren op een kamer, de leden van verschillende dojo’s een beetje door elkaar gehusseld. Gedurende het hele seminar zit je in allerlei samenstellingen bij elkaar en deel je samen zoveel ervaringen, dat er altijd snel een hechte groep ontstaat. Na een korte rustpauze sloten we aan voor een lekker diner.
De laatste training van de dag had een bijzondere afsluiting. Na het afgroeten nam Edward het woord, en vertelde dat er reden was voor een feestje. Dojo Utrecht bestaat weliswaar al 8 jaar, maar had tot nu toe geen officiële rechtsvorm. Feitelijk steunde alles jarenlang op de schouders van dojoleider Jeroen, die in zijn eentje de kar trok van zowel de trainingen als de organisatie. Nu de dojo behoorlijk gegroeid is en de behoefte groter werd om de boel anders te gaan organiseren, was het tijd om naar de notaris te stappen en een vereniging op te richten. Aangezien Jeroen ten tijde van het seminar ook bijna jarig was zagen we een mooie kans. Wat kon een mooiere gelegenheid zijn om hem de oprichtingsakte van zijn eigen dojo te overhandigen? In het bijzijn van de rest van de karate familie, de pakken nog nat van het trainen en met beschuit met muisjes in de kleuren van ons logo, vierden we de officiële “geboorte” van dojo Utrecht waar we al acht jaar zoveel moois meemaken. Uiteraard was de volgende stap: de bar!
Een paar die-hards gingen op initiatief van Samuel nog naar buiten voor een middernachtelijke 50 Bassai op het grasveld voor de Stayokay, terwijl de anderen richting de tap met speciaalbiertjes trokken.
Gelukkig hadden we door de wintertijd een extra uurtje slaap, want de wekker ging de volgende ochtend alweer om zes uur. Nog een beetje slaapwarm verzamelden we een kwartiertje later in de hal. Op een rustig drafje renden we in het donker naar de Soester Duinen. Die lagen er prachtig bij, stil en weids, met aan de horizon een heel klein streepje waterig licht van de opkomende zon. We deden wat rustige werptechnieken in het zachte zand en sloten af met een serie tekki shodans, op zachte toon geteld en zonder kiai, om de natuur niet te verstoren. Langzaam werd het licht.
Terwijl Soest langzaam wakker werd, liepen wij terug naar onze thuisbasis, klaar voor een warme douche en een lekker ontbijt. De spullen werden daarna weer ingepakt, want de rest van de dag zouden we in de dojo blijven. In de ochtend was er eerst nog een uitgebreide training. Bij de juniors stond die in het teken van de voorbereiding van hun kyu test, bij de ikkyu’s (1e graads bruine banden) en blackbelts werkten we aan thema’s die pasten bij het shodan en nidan programma. Het was een lekker stevige training, en voor iedereen een waardevolle ochtend.
Het laatste onderdeel van het seminar is altijd de kyu test. Dat is het examen voor alle graden onder de zwarte band. Terwijl de zaal daarvoor werd klaargemaakt, kon iedereen zijn lunch samenstellen uit een dozenbuffetje dat we in de gang hadden klaargezet.
Toen alle voorbereidingen waren gedaan, stelden de kandidaten zich op, en begonnen we aan de kyu test. Zo’n test wordt gezien als een andere vorm van training. Je staat onder druk omdat je opeens alleen voor een groep staat en kritisch wordt bekeken, en laat daarin het beste van jezelf zien. Dan komt het er op aan dat je mentaal sterk blijft en je niet van de wijs laat brengen. Net zoals je in een gevecht om moet kunnen gaan met druk en constant controle moet houden, ondanks de stress die je voelt. Daarom is het zo waardevol om jezelf aan dit soort momenten bloot te stellen, en dit aspect te kunnen trainen.
Sommigen kregen na de test een hogere graad, anderen zaten nog goed in hun huidige graad, of komen om een andere reden nog eens terug. Het hoort er allemaal bij en is een normaal deel van het proces.
Tijd voor het afscheid. Sommigen, zoals bijvoorbeeld de Berlijners, hadden nog een eind te reizen. Locatie Soest is goedgekeurd om een mooi seminar te kunnen organiseren, hoewel dat met deze mensen waarschijnlijk overal wel was gelukt!
