Op 1 juli leidde Stefan Krupers de jaarlijkse Beach training in Kijkduin. Door de regenachtige start van de dag hadden we het hele strand zo’n beetje voor onszelf, en precies op het moment dat de training begon, werd het droog. Perfecte omstandigheden voor een mooie buitentraining, en de groep van 26 karateka’s uit binnen- en buitenland was er helemaal klaar voor.
We beginnen altijd met twee kilometer hardlopen op het strand, even warm worden. Vervolgens het officiële groeten en de vaste warming up, waarbij we ook rekken en strekken zodat je klaar bent voor alle bewegingen uit de training. Deze laatste warming up is bij alle SKA dojo’s hetzelfde, dus als je naar Zwitserland, Spanje of Amerika gaat, voel je je meteen thuis.
We startten met kihon, waarbij het verschil tussen Shorin en Shorei nog eens werd uitgelegd door Stefan. Normaal zijn we gewend om bij het kihon-gedeelte op een Shorin manier te bewegen, met grote bewegingen en lage standen. Vandaag gingen we juist Shorei trainen. Dat bleek nog best lastig, ingesleten bewegingspatronen zaten ons regelmatig in de weg. De meesten maakten de route die hun armen en benen aflegden eerst nog te lang, omdat we dat zo gewend waren, terwijl we nu juist kort en krachtig moesten bewegen. Sowieso dus een goede oefening, want je bewegingen moeten in alle omstandigheden effectief blijven, en als de situatie erom vraagt moet je je kunnen aanpassen. Bij het kumite gedeelte later zou dat nog belangrijk worden.
Toen we voldoende geoefend hadden met de kortere bewegingen, ging we over tot de toepassing ervan: kumite op de korte afstand. De kunst zat hem ook hier in het niet méér doen dan nodig was, en direct ín te bewegen, efficiënt en effectief. Geen ruimte voor een stoot? Een elleboog of handpalm werkt wel, en veel trappen kunnen ook op een hele korte afstand. Logisch vervolg hierop was het naar de grond brengen van je tegenstander. Als je er al zo dicht op zit, is er maar weinig nodig voor dat laatste zetje, dus leuk om daarmee aan de slag te gaan. Aangezien het zand een zachte ondergrond bood, kon iedereen ongeacht zijn ervaringsniveau prima oefenen.
Het laatste onderdeel van de strandtraining is altijd in de zee, dus na een tijdje werken werd de werpoefening naar de branding verplaatst. Dat betekende dat je als reactie op jouw aanval door je sparringpartner in zee werd gegooid, de eerste keer even wennen, daarna vooral leuk. Daarna liepen we tot ons middel de de zee in, tot het punt waar we moeite kregen met stevig staan. De golven waren fantastisch! Ze kwamen soms op gezichtshoogte aan en het waren er lekker veel. We vormden zo goed en zo kwaad als het ging twee rijen en deden een hele serie Tekki Shodan. Dit is ook een Shorei kata, waarin de korte, sterke bewegingen waar we net aan gewerkt hadden weer terug kwamen. Niet dat je dat nog terug zag, want we werden door de zee alle kanten op gesmeten. Maar we stonden elke keer weer op en ploegden vrolijk verder tot we de hele serie hadden afgewerkt.
Zoals Stefan over het werken aan karatetechnieken zei: “We practice them in Kihon, apply them in Kumite and perfect them in Kata.” Dat laatste bewaren dan maar voor de stabiele grond van de dojo.
