Seminar en kyu-test 2021

Afgelopen zaterdag mochten we ons weer verzamelen in Bunnik voor het tweedaagse Technical Seminar, geleid door Stefan Krupers. Na twee jaar wachten was het weekend eigenlijk al geslaagd toen we de bekende gymzaal en de “collega’s” van andere dojo’s weer zagen. Vanwege allerlei omstandigheden waren we deze keer met een veel kleiner aantal mensen, waardoor we ook tussen de trainingen door alles steeds als gehele groep deden. Dat gaf een prettige hechtheid en zorgde ervoor dat je elke volgende training nog helemaal aan elkaar gewend was, waardoor we snel verder konden werken vanaf waar we gebleven waren.

Hoewel het programma voor een deel was opgebouwd uit onderdelen speciaal gericht op juniors (alles lager dan blackbelt is junior, ongeacht leeftijd), dan wel op seniors, kon iedereen uiteraard uit elke training heel veel halen. Door de vele persoonlijke aanwijzingen van Stefan en doordat hij de groep af en toe opsplitste hadden we allemaal ruim voldoende stof om op maat lekker aan te kunnen werken. De sfeer was daarbij zoals altijd: opbouwend en veilig, maar constant prikkelend om jezelf en de anderen uit te blijven dagen en er het meeste uit te halen.

De gezamenlijke maaltijden en de borrel op zaterdagavond gaven ons ruim te gelegenheid om de banden weer verder aan te halen en een prachtige serie sterke verhalen uit de SKA geschiedenis te horen. Even was ik nog bang dat er de volgende dag bij de kyu test een overhoring zou komen, want Stefan zei dat het vroeger op examens gebruikelijk was om kennis over de organisatie te testen, en ik weet dat hij ons graag scherp houdt. Maar het was heerlijk om naar te luisteren met een hapje en een drankje en je bed op kruipafstand voor als je instortte.

De volgende dag startten we met het hardlopen rond het weiland naast de slaapzalen, gevolgd door een korte training. Dat doen we altijd nogal vroeg zodat het nog donker is, en we werden bijgelicht door een heldere maan en een heleboel sterren. De zonsopgang die volgde was prachtig, en het ontbijt daarna smaakte extra lekker.

Zonsopgang bij de ontbijtzaal

De training op zondagochtend is meteen de voorbereiding voor de kyutest. Dat is het examen voor alle graden onder shodan, de zwarte band. Door de pandemie was het voor sommigen twee jaar geleden sinds ze een examen konden doen, en fijn om te kunnen horen op welk niveau ze na die periode van niet/half/wel trainen stonden. Spannend om weer eens voor de tafel te staan, en soms lastig om niet alles wat je net tijdens het seminar had geleerd te willen toepassen. Dat heeft meestal veel meer tijd nodig, veel aanwijzingen waren ook gepaard gegaan met “dit is voor na je kyutest”. Voor de meesten gold dat ze in de afgelopen periode naar het volgende niveau hadden weten te groeien, dus er waren veel blije gezichten na afloop. Voor Dojo Utrecht is het meest zichtbare resultaat dat Olof zijn dik verdiende bruine band haalde. Hij zal dus geen nieuwe sparringpartners onprettig meer kunnen verrassen met zijn misleidende witte band.  

Toen we de seniors achter de tafel na afloop van het examen van hun ijskoude stoeltjes hadden losgebikt, namen we hartelijk afscheid van elkaar. Wat heerlijk dat het seminar weer kon, we hadden dit soort events enorm gemist. Wat de toekomst ook brengt: deze hebben we!

Dojo Utrecht is vijf jaar!

Op 22 september vierde dojo Utrecht zijn eerste lustrum! Vijf jaar geleden startten Jeroen en Kees nog met zijn tweeën, in de loop van de tijd breidde de groep zich langzaam maar zeker uit. Leuk dat er ook regelmatig mensen van andere SKA- dojo’s mee komen trainen, we zijn onderdeel van een groter geheel waar we veel contact mee hebben. Zo hebben we in augustus de beach training in Kijkduin gehad, met karateka uit Nederland, Duitsland en België, en kijken we enorm uit naar het seminar in Bunnik, dat in oktober in de agenda staat. Maar dit jaar dus ook deze speciale gelegenheid, de eerste 5 jaar zijn omgevlogen!

De bijzondere verjaardag werd gevierd met taart en nieuwe stootkussens voor de dojo. Uiteraard werden die stootkussens tijdens de training direct gebruikt, het is altijd leuk om je even “schadevrij” helemaal uit te kunnen leven. Meteen handig voor iedereen om zijn techniek te kunnen testen, want over een paar weken zijn de eerste examens weer gepland!

 

Training tijdens lockdown

Tijdens de lockdown sprongen diverse dojo’s van SKA wereldwijd onmiddellijk in met het aanbieden van online trainingen. Het was ontzettend fijn om contact te kunnen houden met elkaar en ondanks de uitdagende situatie toch door te kunnen trainen. Het bijkomende voordeel was dat we zelfs intensiever contact hadden met sommige takken van onze karatefamilie dan ooit, omdat de online trainingen open waren voor dojo’s uit alle landen. Het was bijvoorbeeld heel leuk om wekelijks te trainen met onze vrienden uit dojo Haan in Duitsland. Zij organiseerden naast de wekelijkse trainingen ook gasttrainingen van godan Joel Blakely in Amerika, en we konden ook met een grote groep vanuit zes landen aan de kata Kwanku werken met godan Alex Guillen in Zwitserland. Knap hoe zowel Joel als Alex de training persoonlijk en interactief wisten te maken ondanks de grote groepen.

Hoe fijn deze mogelijkheden ook waren, na de laatste persconferentie werd het nog beter: we mogen weer buiten sporten! In groepjes van maximaal vier zijn we weer twee maal wekelijks terug in de Vlinderhof in het Maximapark. Het weer maakt de outdoor dojo elke keer anders, het varieert van zon, via regen en natte sneeuw terug naar zon, en dat soms allemaal binnen één training. Maar zodra je eenmaal begonnen bent maakt dat allemaal niets uit. Je bent snel warm door de training, en het decor wordt elke keer weer mooier nu de lente in de Vlinderhof begonnen is. Wat is het heerlijk om elkaar weer live te zien en te horen tijdens het trainen!

De eerste evenementen beginnen weer voorzichtig voor het najaar in de agenda te komen, uiteraard onder voorwaarden en alleen als, enzovoort. Goed om te zien hoe we de banden allemaal hebben vastgehouden, steeds gekeken hebben naar wat er wèl kon en nu de blik weer voorzichtig richten op de toekomst. Als het bij karate niet gaat over een doel maar om de weg ernaartoe, is dit een wel heel bijzonder stukje van de route.

Outdoor Dojo

Outdoor Dojo

Na een tijdje ons toevlucht te hebben genomen tot online trainen, mochten we half mei eindelijk weer live! Weliswaar nog niet in onze eigen Dojo, maar Jeroen heeft een prachtige buitenlocatie gevonden waar we makkelijk met voldoende afstand tot elkaar kunnen trainen. De Vlinderhof in het Máximapark is voor de komende tijd onze outdoor Dojo.

Deze idyllische locatie lijkt tot nu toe alleen maar voordelen te bieden: het is heerlijk om in de buitenlucht te trainen, het zachte gras voelt lekker aan je voeten en is op een fijne manier anders dan een gladde vloer. Draaien, je balans houden, allemaal net een beetje anders dan binnen. Als je tussendoor even een paar tellen op adem staat te komen komt er vaak net een verkoelend windje langs dat je weer oppept, heerlijk! We zien konijntjes huppelen, horen de vogels fluiten, en trainen ondertussen lekker verder, wij houden het hier nog wel een tijdje vol!

 

Schoolreisje naar Antwerpen

Vorig weekend verplaatste onze zaterdagtraining zich van Utrecht naar Antwerpen. Omdat Paul, de dojoleider van Antwerpen, tijdelijk in het buitenland is, hadden de anderen daar aan Jeroen gevraagd of hij eens een training wilde komen geven. Een mooie gelegenheid om elkaar weer te zien en samen te trainen, dus afgezien van vier Utrechters sloten zich ook een aantal karateka uit Den Haag zich aan.

De Antwerpse dojo was nog eens iets anders dan onze standaard gemeentegymzaal-met-groene-vloer. Een knusse zaal met nostalgisch boogplafond en een doorleefde houten vloer gaven de indruk dat daar in de loop der jaren al veel bloed, zweet en tranen (van de gymklassen dan hè, uiteraard niet van ons. Dus.) vergoten waren.

Dat daar in elk geval nog wat zweet bij zou komen werd al snel duidelijk toen de training begon met kihon in een stevig tempo en met volle energie. De akoestiek was nogal sfeerverhogend; de kiai’s kaatsten tegen de muren en het plafond en gaven een galm alsof de groep vijf keer zo groot was. Mooi om in die sfeer te werken aan de juiste vorm en timing van stoten en blocks.

Ippon-, sanbon- en jiyu kumite vormen de rest van het programma, waarbij bij een aantal de vonken er flink vanaf vlogen.

Maar zoals gebruikelijk ging alles in een goede sfeer en waren we vooral samen aan het werk. Van iedereen leerde je wel iets dat je in de volgende ronde weer kon meenemen. 

 

Na afloop gingen we met zijn allen lunchen met heerlijke pizza. Van die echte italiaanse met dunne bodem, precies wat we allemaal nodig hadden! Fijn om nog even rustig te kunnen bijpraten, daar waren we nog niet aan toegekomen.Toen de after training and lunch dip toesloeg, namen we afscheid en begonnen aan de terugreis. Jeroen was zo vriendelijk om behalve het leiden van de training ook nog het vervoer op zich te nemen, dus de anderen konden een beetje rozig voor zich uitstaren en nagenieten. Het heeft altijd iets van een leuk familiebezoek, deze uitstapjes naar elkaars dojo, hopelijk staat er snel weer eentje in de agenda.

Waarschijnlijk is het eerstvolgende treffen de Special Training in Enschede in maart, waarover later ongetwijfeld meer!

 

Oliebollencup 2019

Vandaag het oude jaar alvast uitgeluid met een mooi initiatief van Jeroen: de Oliebollentraining. Eerst stevig trainen, vervolgens feestelijk afsluiten met oliebollen. Teun, Adriana, Jeroen, Andrea en Bart kwamen van Dojo Den Haag over om mee te doen, wat het extra feestelijk maakte.

Zoals altijd had Jeroen een programma met een mooie opbouw gemaakt waarin we via Heian Shodan stap voor stap toewerkten naar jiyu kumite, het vrije sparren. Het was voor elk niveau interessant, er werd hard gewerkt, maar boven alles was het vooral een ontzettend leuke training. Ook omdat we steeds te maken kregen met mensen waar we weinig, en soms zelfs nog nooit, mee gespard hadden en je dus regelmatig verrast werd door wat er op je af kwam.

De grande finale, de wedstrijdjes jiyu kumite voor bruine en zwarte banders, gaat de geschiedenisboeken in als de eerste editie van de strijd om de Oliebollencup. En wij kunnen zeggen dat we daarbij waren. Aangezien niemand de punten geteld heeft eindigt die strijd dit jaar onbeslist, dus we zullen het eind volgend jaar sowieso over moeten doen.

Tijdens de afsluiter met oliebollen bij Jeroen thuis bespraken we het idee om af en toe eens aparte kumite trainingen te houden met beide of meerdere dojo’s samen. Het beviel ons uitstekend en smaakte naar meer. En niet onbelangrijk: we hebben maar een jaar de tijd om ons voor te bereiden op de Oliebollencup, tweede editie!

Beach Training 2019

Beach Training 2019

Om het trainingsjaar weer goed af te sluiten, was het afgelopen zaterdag tijd voor de traditionele Beachtraining in Kijkduin. Helaas moesten de vrienden uit Duitsland dit jaar verstek laten gaan, maar de Dojo’s Antwerpen, Enschede, Den Haag en Utrecht waren goed vertegenwoordigd.

Het weer was perfect: (net) droog en niet te warm. Paul Tabe van Dojo Antwerpen leidde de training. Het strandzand leende zich erg goed voor oefeningen voor het actief werken met de heupen, in twee rijen ploegden we op onze knieën door het zand. Een loslopend hondje snuffelde even vrolijk rond tussen al die rare mensen, tot afschuw van zijn baasje. Maar dat hoort erbij op een strandtraining, net als dat er af en toe een kind iets naar zijn trainende vader of moeder roept, want bij de traditie hoort ook dat de gezinnen welkom zijn. Leuk om te zien hoe de kinderen elkaar langzamerhand leren kennen en er bij die generatie ook bondjes gesloten worden.

Dit neemt niet weg dat er serieus getraind wordt, en dat deze training een zeer waardevol onderdeel van ons programma is. Zoals Paul al aangaf moet het beeld bij karate niet zijn dat een gevecht altijd plaatsvindt in een comfortabele dojo met een vlakke vloer, maar dat het ook op een ongelijke, rotsachtige bodem kan zijn, of in het mulle zand. Je moet jezelf dus trainen om op elke ondergrond stabiel te kunnen staan en wendbaar te zijn, en daarmee ging hij met ons aan de slag. Na het werken vanuit de heupen en stabiel staan oefenden we met een alternatieve counter: niet blijven hangen in het werken met alleen een stoot, maar de tegenstander bijvoorbeeld na de stoot omver te werpen. Hoe je dat op een relatief eenvoudige en snelle manier kon doen, konden we in het zachte zand mooi trainen. Daarna nog een paar rondjes “sumo”, elkaars band vastgrijpen en proberen vanuit je heupen de ander tegen te houden of omver te krijgen. Erg leuk om te doen, en je merkt het bijzonder snel als je niet goed vanuit je heupen werkt, dan lig je direct in het zand.

Als kersje op de taart: de zee in! Geleid door Jeroen van Dojo Utrecht deden we Tekki Shodan in de golven. De uitdaging is om ondanks die golven en de ongelijke bodem toch stevig te blijven staan en de kata zo goed mogelijk uit te voeren. Toen alle aanwezige blackbelts een kata hadden afgeroepen draaiden we ons om en deden met ons gezicht naar het strand nog een paar rondes. Het bleek enorm uit te maken dat je de golven nu niet kon zien aankomen, en de strakke twee rijen die we oorspronkelijk hadden gevormd waren snel niet meer terug te zien. Lachend lieten we ons uiteindelijk in de golven vallen, we gaven ons gewonnen. Voor dit jaar dan, volgend jaar revanche!

Haags bezoek

Afgelopen donderdag mochten we een aantal collega’s verwelkomen: Teun, Andrea en Jyri van Dojo Den Haag kwamen voor een keertje meetrainen. De nadruk lag deze keer op kumite, met een rustige opbouw via kihon naar ippon- en sambon kumite en slowmotion jiyu kumite. Daarna als finale nog een paar rondes jiyu kumite. Het was verfrissend om als afwisseling met wat andere tegenstanders dan normaal te kunnen werken in alle onderdelen, iedereen heeft zijn eigen sterke kanten en ontwikkelpunten en we konden ons weer fijn aan elkaar aanscherpen. Het helpt natuurlijk enorm dat je altijd werkt met een partner die erop uit is om wel stevig te trainen (zie de rode hoofden na afloop), maar maar wel vanuit controle en zonder schade toe te brengen. Degenen die er niet waren deze training hebben iets gemist, maar om dat goed te maken willen we na de zomer gauw een tegenbezoek brengen in Den Haag. Met als tussenstap de beachtraining in Kijkduin van zaterdag!

 

Kyu-test

Op 6 april organiseerde Dojo Haan in Duitsland voor de tweede keer een kyu-test (Gürtelprüfung) voor juniors. Met drie afgevaardigden van Dojo Utrecht waren we erbij: Jeroen om de voorafgaande training en de kyu-test te leiden, en Olof en Ilse om examen te doen. We begonnen met een training waarin alle examenstof nog eens werd doorgenomen, als mentale en fysieke voorbereiding. Terwijl de juniors hier druk mee waren, splitsten de blackbelts zich na een tijdje af om te trainen in jyu kumite en de kata Empi. Mooi om van deze gelegenheid gebruik te maken, zo vaak heb je geen groep blackbelts bij elkaar. Na een pauze waarin Dojo Haan voor eten (ze hadden voor de Nederlandse vrienden zelfs krentenbollen geregeld) en drinken zorgde, volgde de kyu-test. Er waren 7 mensen die examen deden, en hoewel dat zeker niet altijd het geval is, is iedereen geslaagd!

Translate »