Japan-dag 2019

Japan-dag 2019

Düsseldorf – 25 mei

Samuel, Rob en Stefan zijn dit jaar afgereisd naar Haan voor de Japan-dag in Düsseldorf. Onlangs waren we nog in Haan geweest, maar sindsdien is de afslag opgebroken. De omlegging was niet duidelijk aangegeven en we mistten dus de afslag. Bij de volgende afslag zijn we omgekeerd om de weg naar Haan te vervolgen.

Bij aankomst bleken Nathaniel, Theodoridis en Paul uit Antwerpen al te zijn gearriveerd. Verder was de club uit Haan, Wilfried, Leo, Markus, Maaike, Annika en Bernd natuurlijk al aanwezig.

Het plan was om het programma eerst te repeteren met de hele groep. We hadden vrijwel hetzelfde programma als voorgaande jaren, maar elke keer schaven we er toch nog iets aan bij. Het programma bestond uit:

  • Kihon – allemaal
  • Torite – Rob en Stefan
  • Ippon gumite – witte banders
  • Nagewaza – Rob en Stefan
  • Jiyu ippon gumite – bruine banders
  • Iai – Stefan en Paul
  • Bassai – bruine en junior zwarte banders
  • Jion (langzaam) – zwarte banders
  • Heian nidan – allemaal

Elk jaar is het weer de vraag: hoe groot is het podium? Vaak oefenen we op een te klein oppervlak. 4 of 5 technieken? We besloten tot 5. Doen we een kiai met elke techniek? We besloten het met elke 5e techniek te doen. Met Nagewaza: eerste 5 langzaam en dan 5 snel? We besloten elke techniek eerst langzaam te doen en vervolgens snel. We besloten de naam van elke kata te herhalen als bevestiging, omdat we dat zo gewend zijn. De rijen op de flanken buigen op zij naar het publiek. Linksom of rechtsom draaien? We besloten rechtsom te draaien net als in het leger. Alle details zijn overwogen en getest. De generale repetitie was goed. Is dat goed of slecht?

Voor de lunch gaan we altijd naar het Becherhus. Daar kunnen we altijd lekker eten in de Biergarten.

Vervolgens naar Düsseldorf. Gelukkig konden we onze auto’s weer kwijt op de vertrouwde parkeerplaats. We hadden nog een paar uur over om rond te kijken. We zijn over de boulevard langs de Rijn gelopen tussen de duizenden mensen langs de diverse stands met Japanse zaken als kalligrafie, cosplay-artikelen, informatie over Japan, Japans eten, etc. Het is altijd vermakelijk om te zien hoe de jeugdige cosplayers hun best doen zich te verkleden als hun favoriete stripheld. 

Ten slotte konden wij aan de bak. Het was warm, maar niet zo warm als voorgaande jaren. De eerste kiai is altijd het mooist, omdat het het publiek totaal verrast. De show verliep uitstekend. Soepel wisselden de groepen witte banders, bruine banders en zwarte banders elkaar af. Bernd praatte als een geoefend stalmeester de show weer uitstekend aan elkaar. Het publiek was weer even enthousiast als voorgaande jaren. Het is altijd weer een feestje om voor dit publiek op te treden. Na afloop dankte Paul, onze troef, het publiek nog in het Japans.

Kyu-test Haan 2019

Kyu-test Haan 2019

Haan, 6 april 2019

Dit is de eerste kyu-test van 2019 rond de sterfdag van Gichin Funakoshi op 26 april.

Met zijn drieën, Stijn, André en Rob, zijn wij naar Haan gereden voor de kyu-test. Roxanne kon er helaas niet bij zijn vanwege ziekte. Onderweg gaf de TomTom aan dat we de van de A31 af moesten. We hebben de snelweg verlaten via de laatste afslag voor de staart van een file. Blijkbaar was er een ongeluk gebeurd. Via een toeristische route kwamen we uiteindelijk weer op een verlaten snelweg. Tenslotte waren we ruim op tijd in Haan.

Het was fijn om onze vrienden Wilfried, Leonard, Markus, Meike, Jurgen, Anika en Bernd weer te zien. Na enige tijd kwamen ook Olof, Ilse en Jeroen uit Utrecht aan. Zij hadden helaas wel wat vertraging opgelopen door een andere file.

Vervolgens hebben we een pittige training gedaan als warming up voor de kyu-test: eerst kihon (alles met kiai), vervolgens kata en tenslotte kumite. Na de kihon gingen de senioren apart. De senioren hebben onder andere lekker jiyu ippon kumite gedaan. Jeroen had nog een mooie aanwijzing met betrekking tot de bewegingen 6, 10 en 26 van empi. In het boek Karate-do Kyohan staat dat dit een directe voorwaartse stoot is van onderen op de kin. In die zin lijkt het meer op een gyaku-zuki yodan dan een uraken net als beweging 20. Stof om over na te denken.

Na de lunch was het tijd voor de kyu-test. De deelnemers hadden tijdens de lunch nog hun favoriete kata geoefend. In tegenstelling tot anders zijn we begonnen met de meer senior deelnemers André, Markus, Ilse en Meike. Daarna waren de meer junior deelnemers Stijn, Leonard en Olof. Alle deelnemers hebben hun stinkende best gedaan. Zie de foto’s op de website van dojo Haan. We hebben nog geprobeerd om voor enige verwarring te zorgen door de deelnemers de verkeerde verplichte kata’s te laten doen. Het blijft lastig om terug te tellen met de kyu’s en voorwaarts te tellen met de Heian kata’s. De deelnemers lieten zich echter niet uit het veld slaan. Na afloop waren we dan ook verheugd dat iedereen geslaagd was. Voor Stijn is dit zijn eerste kyu, voor Ilse betekent dit dat ze haar witte band voor een bruine mag omwisselen en Meike is nu nog slechts een stap verwijderd van de zwarte band. Iedereen gefeliciteerd met dit fantastische resultaat. Jullie inspanningen zijn beloond.

Stijn GiesenEnschede8e kyu
Leonard KoebschHaan7e kyu
Olof van der GaagUtrecht5e kyu
Markus OefflingHaan4e kyu
André VeenendaalEnschede4e kyu
Ilse HerbertUtrecht3e kyu
Meike RoßbergHaan1e kyu

Special Training Nederland 2019

Special Training Nederland 2019

Enschede, 8-10 maart 2019

Afgelopen weekend hebben we voor de dertiende keer een Special Training in Nederland gehouden. Net als vorig jaar was niemand van 12 ambachten en 13 ongelukken. Alle 25 deelnemers hebben hun steentje bijgedragen aan weer een fantastische ST! Helaas hadden we wegens diverse omstandigheden 7 afzeggingen. Anders hadden we een record aantal deelnemers gehad. Opvallend was dat veel mensen van de oude garde afwezig waren en dat er dus veel relatief nieuwe deelnemers waren. Voor 6 deelnemers was het de eerste ST en voor 4 deelnemers de tweede. De deelnemers kwamen weer van heinde en verre. Behalve onze vrienden uit Den Haag en Utrecht, uit Haan en Berlijn en Antwerpen mochten we Joni uit Malaga verwelkomen en Deepak met twee pupillen uit Praag.

Deze keer waren we ondergebracht in een nieuwe locatie. De oude vertrouwde Drienerburght heeft plaatsgemaakt voor het spiksplinternieuwe U Parkhotel. Dit is gevestigd in het voormalige en totaal gerenoveerde EL/TN-gebouw en heeft haar deuren begin 2019 geopend. Deze locatie is nog beter dan de vorige. Zonder twijfel is dit het beste onderkomen van alle ST’s op de hele wereld. Je zou haast vergeten dat we op de ST waren om uit onze comfort zone te treden.

De eerste training vrijdag was iets later dan normaal, omdat de zaal al geboekt was. De inhoud was kihon als vanouds. Even leek het erop dat we dubbele aantallen zouden draaien, omdat we 200 gedan barais maakten, maar daarna maakten we telkens 100 technieken. De 40- en 50-plus draaiden vanaf de mawashi-geri een iets ander programma dan de rest. Vanaf 30 werden alle oneven tientallen vervangen door een mae-te vanuit hachiji-dachi.

Het avondeten was nog beter dan voorheen. Gewone pasta met de saus apart. Dat geeft toch wat meer bite, dan wanneer de pasta al geruime tijd warm is gehouden.

Ten slotte te no kata omote armtechnieken. Dit ging prima tot de laatste techniek: tetsui barai. Hierbij ontstond enige verwarring of we nu eerst met de linker of met de rechter arm moesten blokken. Volgens het boek blokken we eerst met links, maar we hebben ook aangeleerd om met dit blok van binnenuit te blokken; dus eerst met rechts. Enfin, dit kan worden geherinterpreteerd als een gebrek aan concentratie, maar kan worden voorkomen met duidelijke instructies vooraf.

De volgende ochtend eerst een aantal rondjes gelopen op de sintelbaan als warming up. Daarna de beruchte kiba-dachi training. Als 50-plusser met de nodige ST’s achter de rug valt dit wel mee, omdat je slechts drie kwartier hoeft te staan, maar voor de jonkies die de volle anderhalf uur moeten staan is dit toch een grote uitdaging. Anderhalf uur is dan best wel lang.

Na het ontbijt en de lunch was het ’s middags tijd voor ten no kata omote kicks. We begonnen in de dojo. De matten op de grond zijn prima om een val te breken, maar zijn wel een aanslag op de knie bij traptechnieken. Al gauw zijn we dus verhuisd naar een ander zaaltje met een harde vloer. De benen zijn altijd zwaar tijdens deze training door de kiba dachi training in de morgen.

Na het avondeten hadden we de 100 Heian Shodans. Dit is een lange reis. De eerste kata’s zijn altijd wat houterig, omdat je nog stijf bent. Daarna gaat het beter en beter. De kunst is om de kata’s realistisch te maken ondanks de toenemende vermoeidheid.

Vervolgens een klein intermezzo. Een rustige training van de beentechnieken, omdat het ’s middags tijdens ten no kata wel een beetje moeizaam ging.

Tenslotte om dag af te sluiten of eigenlijk was de volgende dag al begonnen: de 1000 oi-zuki’s in het donker. Dit is de traditionele overlevering uit de tijd dat karate in het geheim beoefend moest worden. Daarom gebeurde dit ’s nachts. Na afloop hadden we chocolade cake van Talitha. Dat is dan weer onze traditie.

De volgende ochtend hebben we niet zoveel rondjes over de sintelbaan gelopen, omdat het regende. Daarentegen hebben we wel lange tijd voor de ingang van het Sportcentrum staan wachten, omdat de portier niet op tijd aanwezig was. Vervolgens hadden we de grote kata-training waarbij alle Heian kata’s, Bassai, Kwanku en ten slotte Tekki Shodan de revu passeerden. Degenen die hogere kata’s niet kenden hadden extra tijd om Tekki Shodan te oefenen. De 40- en 50-plussers draaiden slechts 60 % van de kata’s mee. Respect voor de jonkies die het volledige aantal kata’s draaiden!

Na het ontbijt was het tijd voor de laatste training: kumite. Dit kan confronterend zijn, maar het is in ieder geval een oefening waarbij je bij de les moet blijven. Ongelukken zijn er niet gebeurd. Wel moest de vloer af en toe schoongemaakt worden vanwege blaren die waren gaan bloeden. Dat hoort er nu eenmaal bij.

Na afloop was iedereen opgelucht en trots om de ST volbracht te hebben en terecht: tijdens de ST verleg je je grenzen. Op naar de volgende ST!

25-jarig jubileum HSKT

25-jarig jubileum HSKT

Haaksbergen, 30 november – 2 december 2018 – Onlangs hebben we het 25-jarig jubileum van onze club gevierd. Hiervoor hadden we ruimte gehuurd bij de recreatieboerderij Goed Te Pas. Leden van de dojo’s in Berlijn, Haan, Den Haag en Utrecht waren overgekomen om dit heugelijke feit met ons te vieren. Sommige vriendschappen bestaan al minstens zo lang als de dojo Holland Shotokan Karate Twente. Het weekend was een mooie gelegenheid om oude herinneringen op te halen. We treffen elkaar wel vaker, maar dan staat karate altijd op de eerste plaats. Dit keer was het anders. Nu was het tijd om te feesten.

Vrijdags kwam het weekend rustig op gang. In de loop van de avond arriveerden de eerste deelnemers. De deelnemers konden de doordeweekse beslommeringen aan de kant zetten en langzaam aan het feestweekend beginnen. ’s avonds hebben we simpelweg macaroni gegeten. Daarna moest er nog het een en ander voorbereid worden. Bouillon voor de snert moest nog gekookt worden voor de lunch de volgende dag.

Zaterdags konden we verder met het afmaken van de snert en het bereiden van tomatensoep. Om een uur of elf hebben we de delegatie uit Berlijn van het station in Hengelo afgehaald. Iedereen vermaakte zich prima met de spelen die in de recreatieruimte aanwezig waren zoals tafelvoetbal, luchthockey, arcade spelen, schaken, een elektrische koe, sjoelen en nog veel meer. Daarna was het tijd voor lunch. De snert en de tomatensoep gingen er goed in.

Tijd voor de eerste training. Iedereen mocht hieraan deelnemen in gewone kleding. Zowel ouders als kleine kinderen. De training zou plaatsvinden in de manege. Helaas had er in de manege een tragisch ongeval plaatsgevonden, waardoor we naar buiten moesten. Buiten hadden we een aangepaste training waar iedereen aan mee kon doen. Opgesteld in een groot vierkant oefenden we diverse stoten, bloks en kicks op de plaats. Toen de traumahelikopter kwam zijn we verder gegaan op een naastgelegen weiland. Daar hebben we met zijn allen diverse technieken vanuit zenkutsu geoefend en vervolgens enkele kata’s. Het was fantastisch om te zien hoe de aanhang enthousiast meedeed met de training en vooral ook hoe de kleine kids hun best deden. De traumahelikopter haalde herinneringen boven aan de vuurwerkramp. Toen hadden we het seminar op de campus. De foto’s hiervan waren ook weer aanwezig al donderdeel van onze gemeenschappelijke herinneringen. We hopen dat het slachtoffer gauw hersteld.

Daarna was het tijd voor het avondeten. De catering werd verzorgd door Nyonya Meneer Indonesisch Eethuis. en bestond uit diverse vegetarische Indonesische gerechten, zoals rijst met kokossmaak, pittige sperzieboontjes, tahoe ketjap en nog veel meer. Iedereen vond het erg lekker.

Training op zolder.

Nadat het eten wat gezakt was, hadden we onze eerste training op de zolder boven de recreatieruimte. De training was anders dan normaal omdat de ruimte beperkt was voor zo’n grote groep deelnemers. We hebben aangepaste oefeningen gedaan met het oog op stabiel staan waarvoor weinig ruimte nodig was. Aan het eind van de les hebben alle dojo’s nog een kata voorgedragen.

De bende van Huttenkloas met de klok mee Aarne (Joop), Hennik (Dennis), Wit Wief (Natasja), Janne (Stefan) en Huttenkloas (Rob).

Na het eten was het tijd voor het spel van Huttenkloas. Huttenkloas speelt een belangrijke rol in de geschiedenis van HSKT sinds de tweede zogenaamde Rambi-tocht van de vereniging onder het motto “we zijn geen Rambo, maar zeker ook geen Bambi”. De eerste keer speelden we het spel in een donker bos. Van te voren hadden we eieren uitgeblazen, gevuld met ketchup en afgedicht met kaarsvet. Vervolgens verstopten Stefan en Joop verkleed als Huttenkloas en zijn vrouw Aarne zich in het bos. In het bos hadden ze daags van te voren stellages gebouwd die de deelnemers schrik aan moesten jagen. Vervolgens werden de deelnemers het bos ingelaten, waar een waar gevecht met de gevulde eieren plaatsvond. Kees kneusde zijn ribben nog toen hij over een boomwortel struikelde. Stefan was op de grond gevallen toen het touw brak, waarmee hij van plan was van de ene boom naar de andere te tokkelen. Enfin, we wilden de deelnemers deze keer weer hetzelfde gevoel geven. Een echt spel was het niet; meer een spookhuis met acteurs. Rob verkleed als Huttenkloas, Joop als zijn vrouw Aarne, Stefan verkleed als zijn zoon Janne en Dennis verkleed als neef Hennik. Zij verstopten zich op vier strategische plaatsen verdeeld over het erf van de manege. Natasja liep rond als Wit Wief om de deelnemers enigszins naar de verstopplekken te leiden. In de schuur van Huttenkloas waren veel verstopplekken. Het wachten duurde lang tot er weer een groepje deelnemers kwam, maar de lol was groot als ze flink schrokken. Aarne zat verstopt in een paardentrailer en het de grootste schik als hij door een droge sloot rende om de deelnemers de schrik aan te jagen. Hennik zat achter op het erf tussen balen stro en Aarne liep rond met een grote bos takken op de rug. Legendarisch is de kreet “Ik brek oe de lip” van Aarne uit de eerste aflevering, die nu ook door Huttenkloas overgenomen was.

Daarna brak het feest pas echt los. Nadat er een nieuwe laptop aangerukt was, konden we beginnen met karaoke. Sommige deelnemers konden zingen; de meeste niet. Dat mag de pret niet drukken. Dapper dat men het toch probeerde. En gelachen dat we hebben … 🙂 Dit ging door tot in de late uurtjes.


Ah, might as well jump. Jump!

De volgende ochtend na het ontbijt tijd voor de katertraining. Ook hier hebben we weer leuke dingen gedaan, zoals springen en draaien in de lucht en we hebben torite geoefend.

Joop met Rambi-voet en als dank voor de eerste hulp bij het tragische ongeval een doosje merci en een bosje bloemen.

Eindelijk na vele jaren hebben we weer een een  winnaar van de Rambi-voet: Joop. Deze voet wordt na elke Rambi-tocht toebedeeld aan de deelnemer die hem het hardst verdient. In dit geval is dat zonder enige twijfel Joop. Met veel creativiteit en inzet was Joop de drijfveer van dit jubileum. Joop heeft de gelegenheid geselecteerd na diverse gelegenheden te hebben bezocht, hij stelde het draaiboek op, zette het Huttenkloas op met rekwisieten van de eerste versie en stelde een tijdlijn samen met alle foto’s en publicaties (Kiai!) van door de jaren heen. Hiermee is Joop de trotse bezitter van de Rambi-voet in navolging van Harald en Talitha.

Ten slotte was het tijd voor de laatste lunch. We hadden ons als uitdaging gesteld pannenkoeken te bakken voor een man of 45. De eigenaar van Goed Te Pas had speciaal daarvoor 4 pannenkoekenpannen voor ons gekocht. Omdat Niels elke zondag pannenkoeken bakt, mocht hij als specialist deze uitdaging aangaan. Nog voordat de Berlijners moesten vertrekken om de trein te halen had hij de klus geklaard.

Ten slotte kwam er een einde aan dit gezellige, drukke, chaotische weekend. In geheel eigen stijl hebben wij ons 25-jarig jubileum gevierd. We stellen het zeer op prijs dat onze vrienden van verre dit weekend met ons meegevierd hebben. Samen hebben we oude herinneringen opgehaald. Dit is wat ons bindt. Op naar het volgende jubileum!

Japan-dag Düsseldorf 2018

Japan-dag Düsseldorf 2018

Düsseldorf, 26 mei, 2018 – Op uitnodiging van dojo Haan zijn Joop, Thijs, Rob, Dennis en Bas naar Duitsland getogen om deel te nemen aan de demonstratie op Japan-dag in Düsseldorf. Net als voorgaande jaren (2016 en 2017) maken we graag gebruik van deze uitnodiging. Net als voorgaande jaren beloofde het ook weer een mooie, maar vooral ook warme dag te worden. Bijzonder was dat deze keer Paul Tabe van dojo Antwerpen ook deel uitmaakte van de groep.  ’s ochtends zijn we eerst naar de dojo afgereisd om samen met Paul en de groep uit Haan de demonstratie te repeteren.

Vervolgens hebben we lekker geluncht in Haan. Daarna op naar Düsseldorf. We hadden nog een paar uurtjes de tijd om rond te kijken. Altijd interessant om te zien hoe met name tieners zich laten gaan en zich volledig overgeven aan cosplay als ware het carnaval.

Het programma was in grote lijnen gelijk aan de voorgaande jaren:

  • Kihon deden we niet vanuit stand, maar 5 technieken vooruit en terug.
  • Torite deze keer voor het eerst door Rob en Joop.
  • Ippon gumite door 6 juniors, Jürgen, Eugen, Dennis, Bas, Markus en Wilfried.
  • Nagewaza door Paul en Thijs. Thijs werd telkens op spectaculaire wijze door Paul naar de grond gewerkt.
  • Jiyu ippon gumite door de brown belts Jürgen, Eugen, Dennis en Bas.
  • Iai wederom door Paul en Thijs.
  • Jion door de seniors Paul, Bernd, Joop, Thijs, Rob en Anika.
  • Bassai door de brown belts Jürgen, Eugen, Dennis en Bas.
  • Heian Nidan met z’n allen.

Gedurende de hele demonstratie heeft Bernd op uitstekende wijze als spreekstalmeester opgetreden. Het publiek was erg enthousiast. Het publiek schrok zichtbaar van onze eerste kiai met z’n allen na de vijfde gedan barai.

Al met al een geslaagde dag en we kijken al weer uit naar volgend jaar.

Special Training Nederland 2017

Special Training Nederland 2017

In het weekend van 10 t.m. 12 maart hebben we de 11e Special Training van Nederland gehouden. Deze ST werd voor het eerst geleid door Jeroen. De ST beloofde een groot succes te worden dankzij de vele deelnemers van veraf en uit de regio Twente. In het bijzonder gaat onze dank uit naar deelnemers die uit het buitenland zijn gekomen zoals Deepak uit Praag, Claus, Jacky, Nina, Ute en Steffi uit Berlijn, Anika, Meike en Markus uit Haan, Paul en Nathaniel uit Antwerpen en natuurlijk ook Daniela en Andrea uit Den Haag en Jeroen uit Utrecht. Zonder jullie zou deze ST niet mogelijk zijn geweest. Helaas konden Bernd en Annemarie er niet bij zijn vanwege ziekte of blessures. We wensen jullie van harte beterschap!

Zoals alle voorgaande afleveringen vond ook deze ST weer plaats op de campus van de Universiteit Twente. Met het Sportcentrum de Drienerburght biedt de UT altijd een fantastische accommodatie voor dit evenement. We hadden weer geluk met het weer. Het lijkt wel of we een abonnement op mooi weer hebben. Het is ook altijd leuk om hetzelfde personeel van de Drienerburght weer te zien. Ik geloof dat we een graag gezien gast zijn. Ook een gast waar je weinig van merkt. Niet alleen ’s nachts maar ook tussen de trainingen door liggen we het grootste deel van de tijd op één oor.

Het trainingsprogramma is geen verrassing. Elke ST is vrijwel hetzelfde. Never change a winning team.

Vrijdag begonnen we met de kihon training. Honderd stuks van elke techniek: armtechnieken (gedan barai, age uke, ude uke, tetsui uke, shute uke, oi zuki en yaku zuki) en beentechnieken (mai geri, mawashi geri, yoko geri keage, yoko geri kekomi, mikazuk geri en fumikomi). De eerste training is altijd een belangrijk warming up voor de ST. Na deze training is de kop er af en beseft iedereen dat die in de ST zit. Vrij snel na de training kunnen we aan het avondeten. Bij het naderen van het restaurant komt de lucht van spiritus branders en pasta je tegemoet; dezelfde vertrouwde lucht als van alle voorgaande ST’s. Overigens is het eten altijd uitstekend georganiseerd met soep vooraf en salade er bij. En Kees regelt altijd meer dan voldoende vers fruit voor iedereen. Lekkere sappige sinaasappels en bananen voor de volgende ochtend wanneer we geen tijd hebben om te ontbijten voor de training. Verder was er koffie en een ruime keuze aan thee. Na het eten konden we terug naar onze kamer om uit te rusten en voor te bereiden op de volgende training of in het restaurant blijven hangen en stoere of grappige verhalen uitwisselen met oude bekenden. Om 10:00 begin de 2e en laatste training van de dag: ten no kata armtechnieken. Van alle technieken honderd stuks met een sandan of yodan in het midden. Het is de uitdaging tijdig te reageren; om sneller te zijn dan de aanvaller. Om dit te bereiken moet je niet reageren op de eerste beweging van de aanvaller, maar moet je zien te voelen wat de aanvaller van plan is. Het is een leuk spelletje om snel te proberen te zijn, maar de technieken moeten ook effectief zijn; dus met de heup in de tegenstander. Met eenvoudige technieken die we regelmatig oefenen lukt het allemaal wel, maar met technieken die minder vaak aan de orde komen valt het niet mee om connectie van arm met heup te hebben bij het blokken. Om even na 12 hebben we nog gezongen ter ere van de verjaardag van Anika. Geweldig dat ze ondanks haar verjaardag toch deelnam aan de ST!

Zaterdagochtend zal menigeen een banaantje weggewerkt hebben. Vervolgens appel op de binnenplaats en daarna warmlopen op de atletiekbaan; een stuk of 6 rondjes met een mooi heuveltje als onderdeel van elk ronde. Daarna naar het sportcentrum voor de kiba dachi training. Juniors (wittebanders en bruinebanders) werden opgesteld in een halve cirkel rond de zwartebanders. Vervolgens werd iedereen boven de 40 uit de groep gehaald, waarna de jongelui in kiba dachi konden gaan staan. De 40-plussers werden door Paul voorbereid op het doel van kiba dachi: leren pijn te doorstaan. Als je op de juiste wijze in kiba dachi gaat staan, krijg je na enkele minuten pijn in je spieren aan de voorkant van je dijbenen, die je vervolgens moet weerstaan door je op een juiste ademhaling te concentreren. Voor juniors is dit een nieuwe ervaring. Seniors ontwikkelen elke keer een diepere stand door middel van een betere ademhaling. Eén tot anderhalf uur kiba dachi staan beidt je een prima gelegenheid om je op je ademhalingen te concentreren. Het is altijd indrukwekkend om te zien wat voor plas zweet je op de grond achterlaat zonder dat je je beweegt. Na afloop van de training lekker douchen en aan het ontbijt. Een lekker gekookt eitje om de spieren te herstellen biedt altijd een lekker vooruitzicht.

’s Middags ten no kata traptechnieken. Dit is ingebouwd in het programma om de beenspieren, die verstijfd zijn door de kiba dachi training van ’s ochtend weer een beetje los te krijgen. Voor de zekerheid beginnen we een half uurtje eerder met een uitgebreide warming-up. Desondanks voelen de benen zwaar. Met sterke kiai’s zetten we deze gedachte uit ons hoofd. Elke techniek maken we met volle inzet om de aanval af te slaan. Ook de 200 kekomi’s en 200 fumikomi’s vormen geen probleem dankzij de inzet van de alle deelnemers. Vervolgens lekker aan het avondeten.

De zaterdag is nog lang niet voorbij. ’s Avond begint het pas echt. Eerst 100 Heian Shodans. Dat zijn een boel. Het is een reis waarbij de kata’s zich ontwikkelen. De eerste zijn nog wat stijf. Daarna worden ze beter. Vervolgens komt vermoeidheid en de sleur er bij kijken. Door je op elke kata te concentreren en er telkens weer een realistisch gevecht neer te zetten, sla je je er door heen. Doordat iedereen dit doet, bouwt de groep energie op die je er doorheen helpt als het even wat minder gaat. Na de kata training was een zwartebandtraining. Het onderwerp van deze training was nage-waza (werptechnieken). Dit is een welkome onderbreking van de gewone ST trainingen en met name belangrijk voor de sandans. Geoefend hebben we kubiwa, taniotoshi en tsubamegaeshi. De zaterdag werd traditiegetrouw afgesloten met 1000 oizuki’s in het donker.

Zondag mochten we een half uurtje later opstaan; om 6:15. Vervolgens banaan, appel en warming-up, waarbij het heuveltje helaas uit het parcours was geschrapt, omdat de heuvel af toch wel een behoorlijke belasting voor de zolen was. Sommige deelnemers hadden zaterdag toch wel een paar blaren opgelopen. De eerste training bestond uit 100 kata’s; alle Heina kata’s en 50 keer Tekki Shodan. Daarna weer lekker ontbijt met een eitje en vervolgens inpakken en uitrusten als voorbereiding op de laatste training. De laatste training is traditioneel kumite training met als hoodbestanddeel sanbon kumite. Kumite is zwaar, maar geeft je de kans om alles er uit te halen om te overleven. Je kunt het er niet bij laten zitten want dat doet je tegenstander ook niet. De meeste aanvallen waren op chudan niveau, maar de laatste serie was ook nog op yodan niveau. Afgezien van een enkele gescheurde teennagel hebben we dit goed doorstaan.

De ST was weer een groot succes dankzij de enthousiaste bijdrage van alle deelnemers. We willen Andre, Robert en Markus feliciteren met het afronden van hun allereerste ST! Hopelijk is dit de start van een indrukwekkend aantal ST’s in de toekomst.

Kata seminar Enschede 2016

Kata seminar Enschede 2016

Zaterdag 17 december heeft Kees Venner voor de tweede keer een kata seminar georganiseerd in het Sportcentrum van de Universiteit Twente. Behalve enkele van onze leden uit Twente mochten we ook deelnemers uit Haan en uit Breda (dojo’s Den Haag en Utrecht) verwelkomen. Dank dat jullie de moeite hebben genomen om hier helemaal heen te reizen!

Het seminar bestond uit drie trainingen. Centraal in de trainingen was de aandacht voor de tanden ofwel het gebied onderin de buik waar de kracht vandaan komt. Ook werd er gerelateerd aan het boek “Iron Ball, Wooden Staff, Empty Hands: Understanding Structure Flow and Maneuver in Martial Arts” van Caylor Adkins. Als hulpmiddel kan je je tanden voorstellen als een kogel in een schaal. De zware kogel niet over de rand van de schaal kieperen als je van de ene positie naar de andere beweegt.

In de eerste training stond Heian Godan centraal. Na de warming up begonnen we met kihon. Alle bloks hebben we geoefend met focus op de tanden met als doel het bovenlichaam ontspannen te houden. Hierbij hielp het model van de zware kogel. Vervolgens hebben we diverse kata’s gelopen. Hierbij hebben ons er op gefocust hoe je van de ene positie in de volgende komt; dus de beweging tussen twee technieken. Meestal is dit een zuiver translerende beweging en soms een zuiver roterende beweging. Belangrijk is tevens het model van contractie en expansie. Dit is vooral van belang bij een draai over 90, 180 of met name 270 graden. Denk hierbij aan een kunstschaatser.

In de tweede training stond Bassai centraal. De betekenis van Bassai is “een fort binnendringen” wat verwijst naar de eerste beweging. Deze hebben we vele malen geoefend met als doel zo ver mogelijk in te komen. Vervolgens gaat het in deze kata om het omzetten van een nadelige positie naar een voordelige positie. Hiervoor is het belangrijk dat je gedurende de hele kata een goede connectie hebt. Hiervoor zorgt wederom de tanden.

In de derde training stond Jion centraal. Voor enkele junioren was dit een mooie gelegenheid de kata te leren. Tot slot hebben we nog kata te dori geoefend. Hierbij is connectie met de heupen weer belangrijk en het zwaartepunt laag houden. We konden dit mooi oefenen met de grootste van de groep wanneer deze ons met twee handen bij de kraag gevat had.

Seminar o.l.v. Alex Guillen in Berlijn 2016

Seminar o.l.v. Alex Guillen in Berlijn 2016

In het weekend van 25 t/m 27 november zijn Thijs en ik naar een seminar van Alex Guillen in Berlijn geweest. Vanwege ziekte kon Natasja er helaas niet bij zijn. Alex is Godan bij Suisse Shotokan. Regelmatig geeft hij seminars – niet alleen in Berlijn, maar ook in Den Haag en elders op de wereld. Alex komt oorspronkelijk uit Peru, maar is later voor studie naar Amerika (specifiek: LA) verhuisd,  alwaar hij karate opgepakt heeft en enkele jaren onder meester Ohshima heeft mogen trainen. Tegenwoordig woont Alex in Zwitserland, en neemt daar voornamelijk het Shotokan Ohshima karate in het Italiaans-sprekende kanton Ticino voor zijn rekening. Alex’ bezoek aan Berlijn was een mooie kans voor ons om van iemand te leren die zoveel rechtstreeks van meester Ohshima heeft geleerd. Wij danken onze vrienden uit Berlijn daarom natuurlijk dat zij ons voor dit seminar uitgenodigd hebben.

Na een voortvarende rit vanuit Twente hebben we vrijdag ’s avonds na aankomst direct met de reguliere training meegedaan, die ook door Alex werd geleid. We begonnen allereerst met kihon, met daarbij een sterke focus op de heupen en het gebied van de onderbuik dat we ook wel kennen als onze tanden. Voor elke techniek moesten we drie keer met de heupen van achter naar voren wiegen, om het tenslotte los te laten en de techniek te maken. In het begin stelden we ons voor dat we een lange lans met onze handen vasthielden, en wiegden onze armen ontspannen met de heupen mee; van voren naar achteren en weer terug naar voren. Hierbij was het belangrijk dat de heup op één hoogte bleven. Daarna hebben we alle bloks en stoten op dezelfde manier uitgevoerd. Het uiteindelijke doel was om te leren met één vloeiende beweging in de tegenstander te stappen.

Zaterdags stonden er drie trainingen op het programma. In het begin van de trainingen hebben we herhaald wat we de dag er voor ook hebben geoefend. Daarnaast hebben we ook diverse nieuwe dingen geleerd. Eén van die dingen was om in zenkutsu de juiste vorm te hebben om naar voren te gaan. Dit sloot goed aan bij de vorige oefening om met de heupen in één vloeiende beweging in de tegenstander te gaan. De juiste vorm is, zoals we weten, met de knie boven de tenen van de voorste voet en met de tenen van de achterste voet zover mogelijk naar voren gericht (en met de romp recht boven de heupen). Daarbij moet ook de schouder van de arm die hikite maakt gereed zijn om naar voren te gaan; dus niet te ver naar achteren trekken, zodat je zogenaamde ‘chicken wings’ krijgt. Alex merkte op dat de stance niet altijd extreem langgerekt hoeft te zijn: je moet jezelf niet op slot zetten, zodat je lastig een stap naar voren kunt maken met het achterste been. Een andere punt dat Alex naar voren bracht is dat er vele varianten van zenkutsu zijn. Ze zijn niet allemaal even groot (of diep), en zijn afhankelijk van de gewenste toepassing.

Wat betreft technieken en kata’s, en dus ook in een realistisch gevecht, opperde Alex dat er slechts 2 soorten beweging voorkomen in onze vorm van karate: transleren (verplaatsen) en roteren (draaien). Deze verschillende bewegingen dienen niet met elkaar gecombineerd of verward te worden, want dat zorgt voor een minder sterke beweging en kan zelfs tot blessures leiden. Elke beweging in een kata is één van beide types. Translaties komen het meeste voor, hoewel veel bewegingen intuïtief aanvoelen als rotaties. Bij het onderscheid gaat het er vooral om waarheen de kracht is gericht. Zo zijn de eerste en derde beweging van Heian Shodan, respectievelijk de openingsbeweging en de eerste draai, voorbeelden van translaties en dus geen rotaties.  Rotaties zien we bijvoorbeeld in technieken zoals mawashi geri en empi.

Alex stipte verder het verschil aan in zwarteband rangen, met referentie aan, of in relatie tot, de natuurlijke elementen. We werden hiermee allemaal (junioren en senioren) ingelicht over het spirituele of mentale verschil tussen een shodan, nidan, sandan en yodan. Zo werd bijvoorbeeld een shodan voorgesteld als aarde. Hij (of zij) heeft een sterke blik in de ogen, staat stevig op zijn benen en maakt correcte, sterke technieken. Een nidan, daarentegen, is als vuur. Hij is qua technisch niveau gelijk aan een shodan, maar ziet tegenstanders voor zich en vreet ze op. Een sandan is als water. Hij is net als een nidan, maar is zich bewust van zijn tanden. Hierdoor kan hij sterke technieken maken met een ontspannen bovenlichaam. Verder heeft hij inzicht in het doseren van energie: wanneer het dus tijd is voor kalmte, en wanneer juist het moment daar is om het nidan-vuur los te laten. Een yodan, tenslotte, is als lucht. Hij is zich overal en nergens van bewust. Een yodan denkt niet bewust aan zijn stand, vuist, hikite of tegenstander, maar aan niets in het bijzonder en alles tegelijk. Met zijn gehele lichaam en geest gaat hij in zijn tegenstander. Na uitleg van dit theoretische gedeelte hebben we vele kata’s gedaan waarbij we achtereenvolgens de rol van shodan, nidan, sandan of yodan aannamen, en dus ook in de geest van de elementen. Ondanks dat deze niveau’s nog niet voor iedereen weg waren gelegd, gaf het toch een beeld waar het uiteindelijk heen moet. Zeer ingewikkelde maar fascinerende kost!

Aan het einde van de training was er daarnaast ook ruimte voor Charles en Claus om nage no kata te doen, onder toeziend oog van Alex en de juniors.

Tussen de trainingen door hebben we kunnen genieten van Turks eten en een goede bak koffie in de omgeving van de dojo. Daniel en Thijs hebben de nodige moeite gedaan om mij zoveel mogelijk van Berlijn te laten zien in de korte tijd die we hadden. Met een dagkaart voor het openbaar vervoer konden we de hele dag rondtuffen van het huis van Daniel naar de dojo’s, de eettentjes en de woning van Birgit en Claus, waar zaterdagavond een heerlijke chili con carne voor ons klaarstond na de laatste training. Een bezoek aan de beregezellige en hippe kroeg van Charles in de wijk Wedding mochten natuurlijk ook niet ontbreken. Tot diep in de nacht hebben we daar met Alex en de andere leden van de Berlijn dojo van allerlei cocktails genoten, wat tijdens de training op zondagochtend wel enigszins merkbaar was. Tenslotte hebben we nog lekkere curry worst gegeten bij de beroemdste worstketen van Berlijn Curry 36.

Vrienden uit Berlijn, dank voor jullie gastvrijheid en voor het fantastische trainingsweekend!

Met dank aan Thijs voor het redigeren van dit stukje en de waardevolle aanvullingen!

Japan-dag Düsseldorf

Japan-dag Düsseldorf

Op 21 mei zijn we met z’n drieën, Kees, Rob en Natasja, naar Düsseldorf afgereisd voor een karate-demonstratie tijdens de Japan-dag. We hadden een mooie parkeerplek vlak bij het feestterrein. We waren blij om onze Duitse vrienden uit Haan weer te zien. Doordat we ruim op tijd aanwezig waren, konden we ook nog veel andere demonstraties konden zien, zoals jiujitsu, kendo en aikido. Deze demonstraties waren leuk om te zien. Het feest was drukbezocht. De jeugd had zich verkleed als allerlei cosplay types. Het was een hele mooie lentedag. De zon brandde de hele dag op onze koppen, zodat we zelfs een beetje verbranden. Toen waren wij aan de beurt. In de voorgaande weken hadden we het programma uitvoerig geoefend, zowel in Twente als in Haan. Het programma bestond uit kihon, torite, ippon-kumite, nagewaza, jiyu-ippon kumite en iai. Het was wel even spannend want we hadden het nog nooit samen gedaan. Bernd vervulde een uitstekende rol als spreekstalmeester. Hij gaf een keurige toelichting bij alle onderdelen. Met veel vuur hebben we met zijn allen de demonstratie uitgevoerd. We hadden een uitstekend publiek, die onze demonstratie erg waardeerde. Na elk onderdeel werd uitvoerig geklapt. Hopelijk worden we volgend jaar weer uitgenodigd.

 

Kata seminar Enschede 2015

P1030791

Alle tradities beginnen met een eerste keer. En zo zou het zomaar kunnen dat de deelnemers aan het kata seminar op zaterdag 19 december later kunnen zeggen dat ze bij de allereerste keer geweest zijn. Laten we niet op de zaken vooruitlopen, maar het smaakte in ieder geval naar meer; zowel overdag als ’s avonds.

Kata is het hart van karate, en om dit te benadrukken – en om de kata’s aan te scherpen – hadden Kees en Stefan een interessant seminar georganiseerd rond het thema “ kata” in drie trainingen. Vanuit Den Haag, Enschede, Schuttorf, Haan en zelfs Berlijn kwamen de deelnemers om dit te ondergaan.

In de eerste training kwamen de heian kata’s aan bod, onze witte-band kata’s. Veel aanwijzingen over bewegingen en combinaties die in veel kata’s terugkomen. Na de lunch in de kantine van het sportcentrum waren er nog twee trainingen. Eerst waren de bruine banden aan de beurt met tekki shodan en bassai. Ook voor de witte en zwarte banden viel hier genoeg te leren. De laatste training focuste op zwarte band kata’s: tekki nidan, tekki sandan, jion, kwanku en een klein beetje empi voordat de tijd alweer om was. Voor de meeste deelnemers gold dat er nog vele geheimen in deze kata’s te ontdekken zijn.

Naast alle leerzame momenten was er ook tijd voor gezelligheid. Met als mooie afsluiting het Indonesisch buffet s’ avonds in de Venner-Woudstra residentie.

Overigens gaat het gerucht dat de Berlijnse delegatie nog 100 bassai’s met Kees heeft gedaan op zondag. Dit hebben we nog niet kunnen bevestigen – wellicht later meer!

Kortom: geslaagde dag. Gezellig en leerzaam: Iedereen heeft weer veel tips en motivatie naar huis genomen.