25-jarig jubileum HSKT

25-jarig jubileum HSKT

Haaksbergen, 30 november – 2 december 2018 – Onlangs hebben we het 25-jarig jubileum van onze club gevierd. Hiervoor hadden we ruimte gehuurd bij de recreatieboerderij Goed Te Pas. Leden van de dojo’s in Berlijn, Haan, Den Haag en Utrecht waren overgekomen om dit heugelijke feit met ons te vieren. Sommige vriendschappen bestaan al minstens zo lang als de dojo Holland Shotokan Karate Twente. Het weekend was een mooie gelegenheid om oude herinneringen op te halen. We treffen elkaar wel vaker, maar dan staat karate altijd op de eerste plaats. Dit keer was het anders. Nu was het tijd om te feesten.

Vrijdags kwam het weekend rustig op gang. In de loop van de avond arriveerden de eerste deelnemers. De deelnemers konden de doordeweekse beslommeringen aan de kant zetten en langzaam aan het feestweekend beginnen. ’s avonds hebben we simpelweg macaroni gegeten. Daarna moest er nog het een en ander voorbereid worden. Bouillon voor de snert moest nog gekookt worden voor de lunch de volgende dag.

Zaterdags konden we verder met het afmaken van de snert en het bereiden van tomatensoep. Om een uur of elf hebben we de delegatie uit Berlijn van het station in Hengelo afgehaald. Iedereen vermaakte zich prima met de spelen die in de recreatieruimte aanwezig waren zoals tafelvoetbal, luchthockey, arcade spelen, schaken, een elektrische koe, sjoelen en nog veel meer. Daarna was het tijd voor lunch. De snert en de tomatensoep gingen er goed in.

Tijd voor de eerste training. Iedereen mocht hieraan deelnemen in gewone kleding. Zowel ouders als kleine kinderen. De training zou plaatsvinden in de manege. Helaas had er in de manege een tragisch ongeval plaatsgevonden, waardoor we naar buiten moesten. Buiten hadden we een aangepaste training waar iedereen aan mee kon doen. Opgesteld in een groot vierkant oefenden we diverse stoten, bloks en kicks op de plaats. Toen de traumahelikopter kwam zijn we verder gegaan op een naastgelegen weiland. Daar hebben we met zijn allen diverse technieken vanuit zenkutsu geoefend en vervolgens enkele kata’s. Het was fantastisch om te zien hoe de aanhang enthousiast meedeed met de training en vooral ook hoe de kleine kids hun best deden. De traumahelikopter haalde herinneringen boven aan de vuurwerkramp. Toen hadden we het seminar op de campus. De foto’s hiervan waren ook weer aanwezig al donderdeel van onze gemeenschappelijke herinneringen. We hopen dat het slachtoffer gauw hersteld.

Daarna was het tijd voor het avondeten. De catering werd verzorgd door Nyonya Meneer Indonesisch Eethuis. en bestond uit diverse vegetarische Indonesische gerechten, zoals rijst met kokossmaak, pittige sperzieboontjes, tahoe ketjap en nog veel meer. Iedereen vond het erg lekker.

Training op zolder.

Nadat het eten wat gezakt was, hadden we onze eerste training op de zolder boven de recreatieruimte. De training was anders dan normaal omdat de ruimte beperkt was voor zo’n grote groep deelnemers. We hebben aangepaste oefeningen gedaan met het oog op stabiel staan waarvoor weinig ruimte nodig was. Aan het eind van de les hebben alle dojo’s nog een kata voorgedragen.

De bende van Huttenkloas met de klok mee Aarne (Joop), Hennik (Dennis), Wit Wief (Natasja), Janne (Stefan) en Huttenkloas (Rob).

Na het eten was het tijd voor het spel van Huttenkloas. Huttenkloas speelt een belangrijke rol in de geschiedenis van HSKT sinds de tweede zogenaamde Rambi-tocht van de vereniging onder het motto “we zijn geen Rambo, maar zeker ook geen Bambi”. De eerste keer speelden we het spel in een donker bos. Van te voren hadden we eieren uitgeblazen, gevuld met ketchup en afgedicht met kaarsvet. Vervolgens verstopten Stefan en Joop verkleed als Huttenkloas en zijn vrouw Aarne zich in het bos. In het bos hadden ze daags van te voren stellages gebouwd die de deelnemers schrik aan moesten jagen. Vervolgens werden de deelnemers het bos ingelaten, waar een waar gevecht met de gevulde eieren plaatsvond. Kees kneusde zijn ribben nog toen hij over een boomwortel struikelde. Stefan was op de grond gevallen toen het touw brak, waarmee hij van plan was van de ene boom naar de andere te tokkelen. Enfin, we wilden de deelnemers deze keer weer hetzelfde gevoel geven. Een echt spel was het niet; meer een spookhuis met acteurs. Rob verkleed als Huttenkloas, Joop als zijn vrouw Aarne, Stefan verkleed als zijn zoon Janne en Dennis verkleed als neef Hennik. Zij verstopten zich op vier strategische plaatsen verdeeld over het erf van de manege. Natasja liep rond als Wit Wief om de deelnemers enigszins naar de verstopplekken te leiden. In de schuur van Huttenkloas waren veel verstopplekken. Het wachten duurde lang tot er weer een groepje deelnemers kwam, maar de lol was groot als ze flink schrokken. Aarne zat verstopt in een paardentrailer en het de grootste schik als hij door een droge sloot rende om de deelnemers de schrik aan te jagen. Hennik zat achter op het erf tussen balen stro en Aarne liep rond met een grote bos takken op de rug. Legendarisch is de kreet “Ik brek oe de lip” van Aarne uit de eerste aflevering, die nu ook door Huttenkloas overgenomen was.

Daarna brak het feest pas echt los. Nadat er een nieuwe laptop aangerukt was, konden we beginnen met karaoke. Sommige deelnemers konden zingen; de meeste niet. Dat mag de pret niet drukken. Dapper dat men het toch probeerde. En gelachen dat we hebben … ūüôā Dit ging door tot in de late uurtjes.


Ah, might as well jump. Jump!

De volgende ochtend na het ontbijt tijd voor de katertraining. Ook hier hebben we weer leuke dingen gedaan, zoals springen en draaien in de lucht en we hebben torite geoefend.

Joop met Rambi-voet en als dank voor de eerste hulp bij het tragische ongeval een doosje merci en een bosje bloemen.

Eindelijk na vele jaren hebben we weer een een  winnaar van de Rambi-voet: Joop. Deze voet wordt na elke Rambi-tocht toebedeeld aan de deelnemer die hem het hardst verdient. In dit geval is dat zonder enige twijfel Joop. Met veel creativiteit en inzet was Joop de drijfveer van dit jubileum. Joop heeft de gelegenheid geselecteerd na diverse gelegenheden te hebben bezocht, hij stelde het draaiboek op, zette het Huttenkloas op met rekwisieten van de eerste versie en stelde een tijdlijn samen met alle foto’s en publicaties (Kiai!) van door de jaren heen. Hiermee is Joop de trotse bezitter van de Rambi-voet in navolging van Harald en Talitha.

Ten slotte was het tijd voor de laatste lunch. We hadden ons als uitdaging gesteld pannenkoeken te bakken voor een man of 45. De eigenaar van Goed Te Pas had speciaal daarvoor 4 pannenkoekenpannen voor ons gekocht. Omdat Niels elke zondag pannenkoeken bakt, mocht hij als specialist deze uitdaging aangaan. Nog voordat de Berlijners moesten vertrekken om de trein te halen had hij de klus geklaard.

Ten slotte kwam er een einde aan dit gezellige, drukke, chaotische weekend. In geheel eigen stijl hebben wij ons 25-jarig jubileum gevierd. We stellen het zeer op prijs dat onze vrienden van verre dit weekend met ons meegevierd hebben. Samen hebben we oude herinneringen opgehaald. Dit is wat ons bindt. Op naar het volgende jubileum!

Beach karate training 2018 Den Haag

Beach karate training 2018 Den Haag

Kijkduin – 14 juli 2018, door Ilse Herbert

De zomervakantie werd ingeluid met een hele fijne traditie: de jaarlijkse strandtraining in Kijkduin. Voor mij de eerste keer, maar de verhalen van de anderen hadden me al duidelijk gemaakt dat dit iets is dat je niet wilt missen.

Een stralende zon en een nog bijna leeg strand verwelkomden ons, het was meteen al erg leuk om een aantal bekenden van andere dojo‚Äôs tegen te komen.  Als ik het goed heb geteld waren er 5 dojo‚Äôs vertegenwoordigd uit binnen- en buitenland: dat iedereen bereid was een paar uur in de auto te zitten voor deze training beloofde veel goeds. Een aantal mensen kwam met het hele gezin om van het strand te genieten, prima idee!

Omkleden deden we buiten of in de strandtent, en het was daarna even wennen om in je karatepak tussen de ‚Äúgewone‚ÄĚ mensen buiten te lopen. Maar aangezien de training zelf ook wel aandacht zou trekken besloot ik dat ik me daar maar niet druk om ging maken.

We begonnen met een stukje hardlopen om de spieren wat op te warmen, gevolgd door de gebruikelijke warming up. Vanaf dat moment zat er overal zand, daar waren we dan meteen doorheen. Ik had verwacht dat het bloedheet zou zijn in de zon, maar er stond een zacht briesje waardoor het juist heerlijk was om buiten te trainen!

Paul Tabe van Dojo Antwerpen leidde de training en maakte daarbij veel gebruik van de locatie. Het zand was enorm geschikt om te werken aan soepelheid van de heupen: je kan er prima op je knie√ęn doorheen ploegen zonder blauwe plekken te krijgen en het maakt het je lastig genoeg om echt aan de slag te moeten. De heldere aanwijzingen van Paul maakten het voor iedereen goed te doen, sowieso kon iedereen goed op zijn eigen niveau trainen. Paul gaf aparte focuspunten voor blackbelts en voor juniors, en het zand deed de rest.

Daarna gingen we verder met wat worpen, op een strand land je zachter dan op een gymzaalvloer, dus een mooie kans om daar vandaag wat mee te doen. De dojo’s werden zoveel mogelijk gemengd, zodat je ook eens met een andere sparringpartner kon werken.

Toen was het time voor ‚Äúthe crazy part‚ÄĚ, en aangezien dat volgens Paul door een crazy person moest worden begeleid nam Jeroen van Dojo Utrecht de leiding over. Hij nam ons voor het kata-gedeelte mee de zee in. Het was een heel raar gevoel om met pak en al het water in te stappen, maar het water was wel lekker koel en we hadden perfecte golven. In twee rijen deden we Tekki Shodan, waarbij het de uitdaging was om stevig te blijven staan. Toen we wat dieper de zee in gingen was het een kwestie van geluk of er na ‚ÄúHajime!‚ÄĚ wel of geen golf aankwam als je net door je knie√ęn zakte. Ik merkte dat ik dan de neiging moest onderdrukken om even een seconde te wachten, en juist gewoon om te gaan met wat er op dat moment gebeurde. Golf is golf, gewoon doorheen stappen en proberen je op de kata te concentreren. Heel goed voor je gevoel van nederigheid. Elke keer dat ik dacht dat ik stevig stond kwam er een golf om te zeggen ‚ÄúO ja, joh?‚ÄĚ. Frustrerend, maar juist door die uitdaging ontzettend leuk om te doen, en ik had nog lang door kunnen gaan.

Maar de tijd vloog voorbij en veel te snel naar mijn gevoel was het tijd om af te sluiten. Wie wilde ging nog even zwemmen, en daarna sloot bijna iedereen nog aan voor de lunch bij de strandtent. Een bijzondere training, heerlijk eten, goede gesprekken met leuke mensen, inderdaad: ik had het niet willen missen. Volgend jaar weer!

Special Training Nederland 2016

Special Training Nederland 2016

Dit jaar hebben we de 10e Special Training van Nederland gevierd! 10 jaar geleden zijn we voorzichtig begonnen met het experiment, maar door de jaren heen heeft de Special Training van Nederland zich bewezen dankzij de steun van onze vrienden uit Den Haag, Haan, Berlijn, Antwerpen en andere plaatsen. Zoals altijd vond het weer plaats in het 2e weekend van maart op de campus Universiteit van Twente. Dankzij onze goede relatie met de¬†universiteit mochten we weer gebruik maken van het Sportcentrum en overnachten in hotel Drienerburght. Tijdens deze jubileum-editie¬†mochten we ons verheugen op 28 deelnemers. Het programma¬†was natuurlijk geen verrassing. Vrijdags kihon en ten-no-kata stoten, zaterdags kibadachi, ten-no-kata trappen, kata-training, training voor vrouwen, training voor zwartebanders en 1000 oizuki’s en vevrolgens op¬†zondag nog een kata training en ten slotte kumite. Het was een erg sterke Special Training dankzij de volle inzet van alle deelnemers. Goed gedaan en hopelijk tot volgend jaar!

Kyu test jeugd 2014

Enschede 5 juli 2014 –¬†Vandaag hebben we weer een hele geslaagde¬†jeugd kyu-test gehad. Het was leuk dat de ouders er ook bij waren.¬†Alle deelnemers zijn geslaagd. Van harte gefeliciteerd!

Deelnemer Uitslag
Allessandro Aresu 8e kyu
David Yardim 8e kyu
Jelmer Oppedijk 8e kyu
Johan Al Sahi 6e kyu
Kyara Aresu 8e kyu
Zenji Woudstra 5e kyu